Βασανισμός νεαρού στην αστυνομική διευθυνση Κοζάνης

Πάνω βλέπετε τον Justin Bieber μετά από σύντομη στάση στην Κοζάνη. Η φωτογραφία τραβήχθηκε αμέσως μετά τη σύλληψή του. Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι κατά τη σύλληψη σήκωσε μικρόφωνο αλλά οι αστυνομικοί τον πρόλαβαν, αλιώς θα είχαμε θύματα.

Η μαμά του, επίσης ατζέντης του, ισχυρίζεται ότι τον βασάνιζαν συνολικά για τέσσερις ώρες στο αστυνομικό τμήμα με αληθινή μουσική. Λέει μάλιστα ότι μετά από το πρώτο δύωρο έπεσε το ρεύμα και προσέλαβαν βιολιστή να συνεχίσει τη δουλειά. Αρωστημένα μυαλά οι μπάτσοι.

Ο μπαμπάς του συνεχίζει και δηλώνει υπερήφανος για το γιο του, ο οποίος θα παραμείνει "άντρακλας" ο,τι κι αν του έχουν κάνει μέσα στο τμήμα όπου κρατείται προσωρινά.

Σε δηλώσεις του ο Justin αναφέρει ότι απλώς έτυχε να περνάει από την Κοζάνη και δεν είχε σκοπό να κάνει live. Κατηγορεί τις τοπικές μαφίες των νυχτερινών κέντρων, τους οποίους θεωρεί βλάχους και ισχυρίζεται ότι στην Αθήνα αποκλείεται να είχε συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο.

Η αξιωματική αντιπολίτευση απέυθυνε δύο ερωτήματα προς την αστυνομία: 1. γιατί ζει ακόμα 2. αν μπορούν να τον αποτελειώσουν οι ίδιοι.

Με τιμή
Γιούσεφ 

Νόμος είναι τα καπρίτσια των συνδικαλιστών!

Ένας αγροτοσυνδικαλιστής μιλούσε στην κάμερα κάπου έξω από τη Λάρισα: «Εμείς έχουμε μόνο ένα αίτημα», είπε.«Να φύγουν τα ΜΑΤ για να μπορέσουμε να διαδηλώσουμε».

Λογικός ακουγόταν· το δικαίωμα στη διαδήλωση είναι ιερό. Απλώς δεν είπε ότι ήθελε να διαδηλώσει καταμεσής της Εθνικής Οδού.

 

Το χειρότερο όμως είναι άλλο.

Από τα λεγόμενά του και από το ύφος του φαινόταν πως πραγματικά πίστευε ότι έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να εμποδίσει τους υπόλοιπους συμπολίτες του να κινούνται ελεύθερα.

Ήθελε, σώνει και καλά, να σταματήσει την κίνηση ώστε να φωνάξει τα αιτήματά του στη μέση του οδοστρώματος. Θεώρησε δε «καταστολή» την απαγόρευση που προβλέπεται από τον νόμο, αλλά και από τη λογική.

Με το ίδιο σκεπτικό ο ΣΥΡΙΖΑ έτρεξε να καταγγείλει το «νέο όργιο κυβερνητικής καταστολής» για την προσαγωγή 35 συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ.

Προηγήθηκε η εισβολή των τελευταίων στο γραφείο του υπουργού Εργασίας. Θεωρείται, πλέον, αυτονόητο ότι όποιος περνάει έξω από ένα υπουργείο μπορεί να μπουκάρει στο γραφείο του υπουργού, είτε για καφέ είτε για κουβέντα.

Ακόμη και αν δεν πιστέψουμε το βίντεο και τις φωτογραφίες για τις καταστροφές στο γραφείο του κ. Βρούτση και ασπαστούμε την άποψη του ΚΚΕ (ότι δηλαδή αυτά είναι σκηνοθετημένη προβοκάτσια), τι σόι συνάντηση θα ήταν αυτή του υπουργού με 35 νοματαίους;

Ούτε καρέκλα να κάτσουν δεν θα είχαν…

Έχει γίνει πεποίθηση ότι όποιος δηλώνει συνδικαλιστής και πολύ περισσότερο αριστερός μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.

Μπορεί να κλείσει την εθνική οδό, να εμποδίσει τους άλλους να δουλέψουν, να μπουκάρει όπου θέλει.

Νόμος πια δεν είναι καν το δίκιο του εργάτη.

Είναι τα καπρίτσια των συνδικαλιστών.

Το χειρότερο όμως είναι η αλλοίωση της λογικής που επήλθε τα προηγούμενα χρόνια. Οποτεδήποτε μια κυβέρνηση επιχειρήσει να εφαρμόσει τον νόμο καταγγέλλεται ως εχθρός των εργαζομένων, αγροτών κ.λπ.

Η μόνιμη καραμέλα είναι οι «αυταρχικές και αντιδημοκρατικές πρακτικές» του κράτους.

Να σημειώσουμε εδώ ότι κάθε φορά που εκατό νοματαίοι αποφασίζουν να διαδηλώσουν στο κέντρο της Αθήνας, το «αυταρχικό» μας κράτος σκίζεται να τους εξυπηρετήσει.

Τους επιτρέπει να διαδηλώνουν στο μέσον της Σταδίου· κι ας χωράνε σε ένα πεζοδρόμιο.

Κλείνει όλους τους παράδρομους μην τυχόν και τους ενοχλήσει κανείς, από τους άλλους που πασχίζουν να πάνε στη δουλειά τους.

Τέτοιος αυταρχισμός...

Οι περισσότερες συνδικαλιστικές διαμαρτυρίες δεν έχουν στόχο την κοινοποίηση των αιτημάτων των διαμαρτυρομένων στον λαό.

Δηλαδή, το να διαδηλώσει κάποιος στις ερημιές του κάμπου, στο μέσον της εθνικής οδού, μόνο συμπαράσταση από το κοινωνικό σύνολο δεν θα βρει.

Στόχος μοιάζει η ταλαιπωρία των υπολοίπων και δι’ αυτής ο εκβιασμός της εκάστοτε κυβέρνησης για τα δίκαια ή άδικα αιτήματά τους.

Η κοινωνία, στην οποία υποτίθεται ότι απευθύνονται οι διαδηλωτές, δεν είναι παρά ο χαμένος και ταλαιπωρημένος ενδιάμεσος στη διελκυστίνδα μεταξύ συνδικαλιστών και κυβέρνησης.

Τα αιτήματα δεν εντάσσονται σε ένα συνεκτικό κοινωνικο-πολιτικό σχέδιο· είναι απλώς γιούργια στον κρατικό κορβανά, άσχετα αν ποδοπατιούνται τα δικαιώματα των άλλων.

Αλλά ας σταματήσουμε εδώ, διότι ακόμη και αυτές οι επισημάνσεις μπορεί να θεωρηθούν αυταρχισμός...

Πάσχος Μανδραβέλης

Καθημερινή

Ποιός θα προστατεύσει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου;

Βραδιά με έμπνευση η χθεσινή για τον Τ. Κουράκη

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Τάσος Κουράκης, έγραψε νέο ποίημα όπου μιλάει για την εκκλησία και προτείνει να πληρώνουν φόρο μόνο οι Χριστιανοί.
 
Οι στίχοι του μας προσφέρουν μια περίεργη εικόνα, σουρεαλιστική. Πλούσια σε χρώματα που δένουν με τους ήχους. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε, ότι ο ποιητής ζωγραφίζει στη φαντασία μας, τον υπαρκτό σοσιαλισμό.
 
Εύγε Κουράκη! μη σταματάς να μας συγκινείς με τη τέχνη σου.

Πέρα απ'τη πλάκα, αυτός ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι ο καθένας θα δήλωνε άπιστος για να αποφεύγει τους φόρους αλλά θα απαιτεί να βαφτίζεται, να παντρεύεται στην εκκλησία και να κηδεύεται; Δεν καταλαβαίνει ότι τα συσσίτια της εκκλησίας, τα ορφανοτροφεία και οι δράσεις στήριξης των φτωχών (να μη μιλήσω για τους ναούς που αποτελούν πολιτισμικά μνημεία) δεν μπορούν να συντηρηθούν χωρίς τη συνδρομή όλης της κοινωνίας;

Να περιμένουμε λοιπόν ο Κουράκης να αναλάβει το Υπουργείο Πολιτισμού ή το Παιδείας και Θρησκευμάτων στην αυριανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ;

Περισσότερα για το συγκεκριμένο θέμα εδώ.

Κι άλλα ποιητικά ανθολόγια από το διακεκριμένο ποιητή εδω ;)

Με τιμή
Γιούσεφ

Γνωστοί συνδικαλιστές περιμένουν να πέσει η κυβέρνηση για να έρθουν οι φίλοι τους στην εξουσία

Οι άνθρωποι του υποκόσμου στις περισσότερες χώρες γίνονται μαφιόζοι και ζουν κατατρεγμένοι από το νόμο. Στην Ελλάδα γίνονται συνδικαλιστές και δρουν ανενόχλητοι.

Την αμέριστη υποστήριξή του στον Αλέξη Τσίπρα, του οποίου το εγκώμιο πλέκει, ζητώντας από τον ελληνικό λαό να του εμπιστευτεί τη θέση ττου πρωθυπουργού, δημοσιοποιεί ο γνωστός συνδικαλιστής Ανδρέας Κολλάς, με δηλώσεις του στο “Πρώτο Θέμα”.

Ο Ανδρέας Κολλάς είχε πρωταγωνιστήσει την περίοδο του 1993 στις ακραίες κινητοποιήσεις εργαζομένων στα λεωφορεία, που αντιδρούσαν στην πρόθεση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να προχωρήσει στην ιδιωτικοποίησή τους, και εκείνος ο συνδικαλιστικός αγώνας θεωρείται μέχρι και σήμερα ως το δεδομένο που άνοιξε το δρόμο για την πτώση της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, και την πανηγυρική επιστροφή του ΠΑΣΟΚ υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία.

Με όσα λέει στο “Πρώτο Θέμα” λοιπόν, ο Ανδρέας Κολλάς στέκεται στο πλευρό των απεργών του Μετρό, και καλεί την ελληνική κοινωνία σε “γενικό ξεσηκωμό”, ώστε… “να πέσει η κυβέρνηση, όπως το 1993″.

Όσο για τον Αλέξη Τσίπρα, ο Ανδρέας Κολλάς δεν κρύβει την αμέριστη εκτίμηση την οποία τρέφει για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ: “Να γίνει ο Τσίπρας εδώ και τώρα πρωθυπουργία. Αποτελεί εθνικό κεφάλαιο, ιδανική επιλογή για την πρωθυπουργός. Είναι νεότατος άνθρωπος, με μεράκι αλλά και γνώθι σαυτόν. Να τον στηρίξουμε ώστε να διαπραγματευτεί για λογαριασμό όλων μας”, τονίζει με έμφαση ο Ανδρέας Κολλάς.

Δεξί X-Trem(i): ΣΥΡΙΖΑ κι ο Κολλάς: Να πέσει η κυβέρνηση, όπως το ...

Το status update του Ευρωβουλευτή Γ. Παπανικολάου εν μέσω θυμού

Άντε και επειδή σε βλέπω πολύ πεσμένο Γιώργο, σου παραθέτω το twit του Θ. Τζήμερου για να σε φτιάξω λίγο ;)

Με εκτίμηση,
Γιούσεφ

Δεξί X-Trem(i): Γελάει ο κόσμος...

Δεξί X-Trem(i): Γελάει ο κόσμος... με τον Καμμένο. Κάντε κλικ να δείτε τι του γράφουν.

Το χρονικό μιας πολιτικής αυτοκτονίας

Τώρα που οι αποχωρήσεις από το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων (ΑΝΕΛ) έχουν φτάσει τις έξι (Μανώλης, Ζώης, Γιαννάκης, Σταμάτης, Μαρκόπουλος, Κουράκος) οι ΑΝΕΛ, με γνωστοί και ως "Καμμένοι Έλληνες" ή "ΑΕροψεκασμένοι" θεωρούνται παρελθόν. Για να παραδειγματίζονται και οι υπόλοιποι λαϊκιστές της χώρας, σας παραθέτουμε τις δηλώσεις και προτάσεις του κ. Καμμένου που ουσιαστικά τους τέλειωσαν και αποτέλεσαν την ταφόπλακά τους.

- Καταγγελία μνημονίου και διαγραφή χρέους: ο κ. Καμμένος υποστήριζε να διαγράψουμε το επαχθές μέρος του χρέους μας, χωρίς όμως ποτέ να εξηγήσει ποιο μέρος είναι αυτό και βάσει ποιων κανόνων διεθνούς δικαίου θα γινόταν η διαγραφή. Παράλληλα υποστήριζε ότι είναι δυνατή η παραμονή στο Ευρώ και χωρίς τα χρήματα του μνημονίου.

- Απόκληση μετεκλογικής συνεργασίας με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ "ακόμα και νεκρός": παρ'όλα αυτά φέρεται να είχε δώσει non-paper στην Προεδρία τη Δημοκρατίας στο οποίο δεχόταν να στηρίξει κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση εθνικού κινδύνου με αντάλλαγμα να αναλάβει το Υπουργείο Αμύνης. Αυτός το αρνήθηκε αλλά η Προεδρία επιβεβαίωσε την ύπαρξη non-paper. Αργότερα το επιβεβαίωσε και ο παραιτηθείς από τους ΑΝΕΛ, Γιάννης Μανώλης.

- Δηλώσεις ότι η παιδεία και η υγεία είναι πολυτέλειες: αυτό ήταν κάτι που ξέφυγε του κ. Καμμένου κατά της διάρκεια συνέντευξης στον enikos για να καλύψει την ανυπαρξία εθνικής πολιτικής για την παιδεία και την υγεία στο πρόγραμμά του.

- Δάνειο από τη Ρωσία για να καλυφθούν οι ανάγκες της χώρας μετά την καταγγελία του μνημονίου: παρόμοιο δάνειο επεδίωξε και η Κύπρος η οποία είναι πολλές φορές μικρότερη της Ελλάδας, που όμως δεν έλαβε λόγω των σκληρών όρων που έθεσε η Ρωσία. Η Κυπριακή Δημοκρατία τελικά προτίμησε να καταφύγει στο μνημόνιο.


- Εξόρυξη πετρελαίων με ανακήρυξη της ΑΟΖ: επίσης μια πρόταση ως εναλλακτική χρηματοδότηση. Θυμίζουμε ότι στην Κύπρο οι μελέτες ξεκίνησαν το 2007 και η ΑΟΖ ανακηρύχθηκε χρόνια αργότερα, και οι εξορύξεις υδρογονανθράκων δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα. Τα έσοδα, δε, δεν θα έρθουν παρά σε μερικά χρόνια από σήμερα. Στην Ελλάδα, όπου βρισκόμαστε ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο, δεν έχουμε παρά να περιμένουμε ότι η Ελληνική οικονομία θα ωφεληθεί από τα πετρέλαια όταν η κρίση θα βρίσκεται πια σε τελικό στάδιο.

- Καταγγελία αεροψεκασμών: ναι! κι όμως! ο κ. Καμμένος εξέθρεψε και ενεθάρρυνε την ιδέα ότι τα αέρια που αφήνουν τα αεροπλάνα που περνάνε είναι αεροψεκασμοί που σκοπό είχαν τη συμμόρφωσή μας με τις επιταγές της Μέρκελ.

- Καταγγελία τοκογλύφων: Οι "τοκογλύφοι" ήταν θέμα που συναντούσαμε συχνά στο λόγο του Καμμένου, ακόμα και όταν δανειζόμασταν από τους εταίρους μας με 2%. Ο κ. Καμμένος στις εκλογές ανέφερε ακόμα και το, άσχετο με την υπόθεση, Euribor για να στηρίξει ότι θα έπρεπε να δανειζόμασταν με 1%. Σήμερα που το επιτόκιο έχει φτάσει στο 0.9% είναι ακόμα πιο δύσκολο να δεχτούμε ως σοβαρούς τους ισχυρισμούς του.


- Πρόταση να παραιτηθούν οι βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ για να προκληθούν εκλογές: η πρόταση είχε γίνει στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα. Ακουγόταν καλό, μόνο που δεν έστεκε Συνταγματικά. Ακόμα κι αν παραιτούντανν συλλογικά οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, θα γίνονται επαναληπτικές εκλογές στις περιφέρειές τους.

- Συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ: Ο κ Καμμένος πολλές φορές, ακόμα και πριν τις τελευταίες εκλογές άφησε να εννοηθεί ότι θα συνεργαζόταν με το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα μετεκλογικά. Αυτό υπήρξε αφορμή να έρθει σε ρήξη με πολλά στελέχη του κόμματός του που ιδεολογικά βρίσκονται πολύ μακρυά από τις ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ.

Υιοθέτηση του δολαρίου: αυτό ήταν και το τελευταίο καρφί στην κάσα. Χωρίς να συμβουλευτεί κανέναν, και ενώ ένα χρόνο στήριζε ότι αποκλείεται να μας βγάλουν από το Ευρώ, ξαφνικά αποφάσισε ότι είναι προτιμότερο για την Ελλάδα να υιοθετήσει το δολάριο. Προσέξτε! όχι να "δέσει" το εθνικό μας νόμισμα με το δολάριο, αλλά να το υιοθετήσει. Βγάλτε άκρη.

Σ'αυτά μπορούμε να προσθέσουμε και άλλα τραγελαφικά, όπως τη δήλωση του Γεωργαλά (θεωρητικού της Χούντας) ότι δεν πληρώθηκε για το πρόγραμμα των ΑΝΕΛ που συνέταξε. Το ίδιο πρόγραμμα ο κ. Καμμένος υποστήριζε ότι έγινε μέσα από δημόσια διαβούλευση στο Facebook. Επίσης αξιοσημείωτη είναι η δήλωση του Κουράκο ότι ο Καμμένος συνομιλούσε με το Βουλγαράκη για μια μελλοντική συνεργασία και τη χρηματοδότηση του κόμματός του. Τέλος, το κερασάκι στην τούρτα ήταν η δήλωση του Καμμένου ότι οι αποστασίες από το κόμμα του έγιναν με εντολή Σαμαρά, ακόμα και βάσει σχεδίου του Καραμανλή.

Μ'αυτά και μ'αυτά, τώρα ακόμα αναρωτιούνται γιατί πολλοί βουλευτές του κόμματος του γύρισαν την πλάτη. Ο λόγος είναι, αγαπητοί, γιατί σε αντίθεση με τα άγνωστα και απεγνωσμένα μέλη σας, αυτοί θέλουν να προστατεύσουν την εναπομένουσα υπόληψή τους.

Τις διευθύνσεις μας τις έχετε, άντε και να μας γράφετε.
Γιούσεφ

ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ; μια πρόχειρη σύγκριση ανάμεσα στη Μέδουσα και τη Νέμεση

Οι δημοσκοπήσεις δεν αφήνουν πολλά περιθώρια ανάλυσης. Ζούμε το πρώτο στάδιο ενός συνδρόμου "Δημοκρατίας της Βαϊμάρης": όλοι καταρέουν και όλοι έχουν πειστεί ότι η καταστροφή είναι η μόνη δίοδο από το χάλι. Εύγε.

Αν όμως στους λίγους εναπομείναντες λογικούς η προοπτική του να αναλάβει ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία μοιάζει τρομάκτική, τότε ένα έχω να σας πω: ΕΙΣΤΕ ΚΟΤΕΣ ΡΕ! Γιατί άραγε οι πιο ενημεροι για τα θέματα της επικαιρότητας να είναι πάντα και οι πιο φοβιτσιάριδες; Αλλά δεν φταίτε εσείς. Το πρόβλημα είναι ότι έτσι λειτουργεί και ο υπόλοιπος κόσμος, όλες οι αγορές και οι υπάρχουσες πολιτικές δομές. Είναι απλό και εξηγώ αμέσως:

Όπως έχουν έρθει τα πράγματα, έστω και μια ώρα διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αρκεί για να καταρρεύσουν όλα τα χρηματιστήρια του κόσμου (με πρώτο και καλύτερο το δικό μας) και για να κάνουν φτερά όλες οι καταθέσεις των Ελλήνων. Αυτά δεν τα λέω επειδή δεν εμπιστεύομαι τις κυβερνητικές ικανότητες του Τσίπρα και του Λαφαζάνη (που δεν τις εμπιστεύομαι). Τα λέω επειδή, έτσι που είναι σχεδιασμένες οι σύγχρονες οικονομίες, αρκούν μερικά κακά νέα για να τις στείλουν όλες στον τάρταρο. Ένα κόμμα σαν το ΣΥΡΙΖΑ που απορρίπτει τη συνεργασία με τους Ευρωπαίους εταίρους σε μια ασταθή περίοδο σαν τη σημερινή είναι αρκετό από μόνο του - χωρίς να προλάβει να κυβερνήσει ούτε μια ώρα επαναλαμβάνω - να προκαλέσει σταδιακά σοκ στις αγορές, τους επενδυτές και το τραπεζικό σύστημα. Στον απόηχο όλων των παραπάνω, ας μας φυλάει ο Θεός όταν τα ανέμπειρα και εκκεντρικά στελέχη του Τσίπρα επιδοθούν στο κυβερνητικό τους έργο.

Αυτό εδώ είναι το επίσημο βιογραφικό στην ιστοσελίδα του μεγαλοστελέχους και μελλοντικής υπουργού (αμύνης;) Ρένας Δούρου

Αρχή μας λοιπόν είναι το εξής: Όσο κι αν οι ρομαντικές εκδοχές της "βίαιας επανάστασης ενάντια στο σάπιο σύστημα" ακούγονται ωραίες, δεν είναι αυτές που ξεπερνάνε μια κρίση σαν τη δικιά μας. Ποτέ και πουθενά. Αντίθετα χειροτερεύουν τα πράγματα. Όσο δύσκολο κι αν είναι να το αποδεχτούμε, το βαρέλι δεν έχει ποτέ πάτο και ένας πρωθυπουργός σαν τον Τσίπρα θα κάνει τα πράγματα πολύ χειρότερα για τη χώρα μας. 

Άρα συνωμοτήσουμε για να τον καταστρέψουμε.. mwhahaha

Υπάρχουν δύο τρόποι για να τελειώνουμε με το αστείο της μεταπολίτευσης που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ: 1. να τον αφήσουμε να κυβερνήσει (η μέθοδος της κάθαρσης), και 2. να του μειώσουμε σταδιακά την εκλογική του δύναμη.

Ο πρώτος τρόπος είναι και ο πιο καταστροφικός. Η μέθοδος αυτή είναι και η πιο τρομακτική, αλλά και η πιο σίγουρη. Μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα σημαίνει απλά, άλλη μια επανάληψη της διακυβέρνησης από τους ατάλαντους και αστοιχείωτους πολιτικάντηδες της δεκαετίας του 80, τύπου Κουλούρη, Τσοχατζόπουλο και Κατσιφάρα. Λίγοι μήνες με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αρκέσουν για να απομυθοποιήσουν τους αγνούς τιμητές του λαού, με ακόμα μεγαλύτερο κόστος, όμως, για τους πολίτες της χώρας και τις επόμενες γενιές.

Αυτό εδώ το σούργελο βρισκόταν στις εκλογικές λίστες του ΣΥΡΙΖΑ. Κλικ εδώ κι εδώ

Άρα προτιμάμε το δεύτερο; όσοι λέτε "ναι," μπράβο! είστε οι λογικοί και διορατικοί άνθρωποι αυτής της χώρας. Αν λέτε "όχι," δεν έχετε παρά να διαβάσετε το βιβλίο της Εξόδου, για να μάθετε τι παθαίνει ένας λαός, εν προκειμένω οι Αιγύπτιοι, όταν αψηφά την πραγματικότητα και κάνει του κεφαλιού του (Κεφ.Ζ΄- ΙΑ΄). Και ΟΧΙ, δεν σας τρομοκρατώ! Δεν έφτιαξα εγώ τους κανόνες του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος (και ούτε θα τους αλλάξουν τα βλήτα του ΣΥΡΙΖΑ).

Ο Γιάννης Μιλιός (εδώ έχει ψωμί) ήταν ο άνθρωπος που συνέταξε το γνωστό οικονομικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που δεν περιείχε μέσα ούτε έναν αριθμό, ο άνθρωπος που  προτείνει τη  φορολογία των επιχειρήσεων επί του τζίρου, ο άνθρωπος που ενδεχομένως δίνει ιδέες στον Τσίπρα για να εύχεται "να είχαμε γίνει Αργεντινή" και ο άνθρωπος που  δημοσίευσε την παραπάνω φωτογραφία αυτή το facebook. Να φανταστώ και ο μελλοντικός μας υπουργός... οικονομικών;

Ο μόνος τρόπος να μειώσουμε τη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ είναι να ενδυναμώσουμε την επιρροή του ΠΑΣΟΚ. Ναι! Αυτό το κόμμα που έφερε τη χώρα στην κατάστασή που είναι σήμερα. Αυτό που 30 χρόνια εξαγόραζε στρατιώτες με διορισμούς και ψήφους με ρουσφέτια σε βαθμό που η ΝΔ ούτε θα μπορούσε να ονειρευτεί. Με βαρεία την καρδιά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η μόνη μας  ελπίδα να παραμείνουμε στο Ευρώ και να ξαναχτίσουμε τη χώρα είναι το ΠΑΣΟΚ ή ένα κόμμα που θα γεννηθεί από τα σπλάχνα του σε συνδυασμό με άλλα κεντρώα αστικά κόμματα. Η ΝΔ, μπορεί να κάνει πολλά, μπορεί να επαναφέρει την ανάπτυξη, να μειώσει το έλλειμμα και το χρέος, αλλά δεν μπορεί να κυβερνάει για πάντα.

Φύγε καλή μου να γιάνει το κόμμα

Μην το απορείτε όσοι το νομίζατε τελειωμένο. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα που διατηρεί διασυνδέσεις με αντίστοιχα κόμματα του εξωτερικού (όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει παρέα μόνο με το κόμμα του Τσάβεζ), έχει στελέχη με εμπειρία, έχει μηχανισμό και δεξαμενή που δεν διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ. Όσοι το ξεγράφετε, κούνια που σας κούναγε. Κι όμως αυτή τη στιγμή καταρρέει δημοσκοπικά, και, ακόμα και βασικά στελέχη του την κάνουν με μικρές δρασκελιές. Όλοι ανακαλύπτουν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν τους εκφράζει. Τα ξέρουμε και τα'χουμε ξανακούσει.

Με πιάνει ρίγη. Ο Λοβέρδος πάνω από τα κόμματα

Ο Βενιζέλος ήδη θα κοιτάει σοβαρά την προοπτική να μειώσει το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και να αξιοποιήσει τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα. Αλλά όσο είναι στην κυβέρνηση δεν έχει μεγάλο περιθώριο κινήσεων, ενώ θα συνεχίσει να δέχεται το πολιτικό κόστος των μέτρων. Γι αυτό θα χρειαστεί να υιοθετήσει ένα συνδυασμό κινήσεων.

Πρώτα, υπομονή. Η στροφή στο κλίμα δεν έρχεται ποτέ αμέσως. Ίσως έρθει μόνο μετά από τις επόμενες εκλογές. Γιατί όχι όμως και πριν από αυτές. Γι αυτό το ΠΑΣΟΚ οφείλει να εξηγήσει στα εναπομέιναντα μέλη του τις αρετές της Ιώβιας υπομονής (Ιεζεκιήλ, 14,20).

Δεύτερον, περιορισμό των διαρροών.  Σταθερό εκλογικό σώμα του ΠΑΣΟΚ είναι οι συνταξιούχοι, αυτοί που δεν συγκινούνται από τη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ και έχουν μάθει ότι οι μαλακίες στη ζωή πληρώνονται. Γι αυτό και δεν στρέφονται προς τα άλλα κόμματα της αριστεράς. Πρέπει λοιπόν να γίνει νέο στοχευμένο άνοιγμα στους συνταξιούχους.

Τρίτον, επικοινωνιακή στρατηγική. Ο Βενιζέλος πρέπει να αναμορφώσει το κόμμα, να αξιοποιήσει νέους και να επενδύσει στο πολιτικό μάρκετινγκ. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής θα πρέπει να αδυνατίσει και ο Βενιζέλος. Μη γελάτε. Και μη με βγάλετε ρατσιστή...  δεν τα αποφασίζω εγώ αυτά τα πράγματα. Το αδυνάτισμα του Καραμανλή έκανε θαύματα το 2004 και το 2007. Τι περιμένεις Μπένυ για να αρχίσεις τις κούρες; να στο πει η Τρόικα;

Πανευρωπαική πρωτοτυπία

Τέταρτον, η συνεργασία με άλλα πολιτικά κόμματα που έχουν αντίστοιχο συμφέρον να παταχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλ. τη ΝΔ και το ΚΚΕ.  Σε βάθος χρόνου πρέπει να εξετάσει ιο σοβαρά την προοπτική να ενωθεί με τη Νέα Δημοκρατία και ενδεχομένως άλλα μικρά εξωκοινοβουλευτικά κόμματα για τη δημιουργία νέου φορέα.
Παράλληλα, μέχρι τότε η ΝΔ μπορεί να πατάξει την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ εκβιάζοντάς τον να δεχθεί τη δόση του 2013, με τον ίδιο τρόπο που απειλήθηκε και ο Σαμαράς πριν από ένα χρόνο περίπου. Ο Τσίπρας δεν έχει ούτε την εμπειρία ούτε το έρεισμα στο εξωτερικό να υπερσκελίσει ένα τέτοιο εμπόδιο και θα αναγκαστεί να συναινέσει !ΚΑ ΤΖΑΝΓΚ!
Τέλος, το ΚΚΕ πρέπει να αλλάξει ηγεσία και να βελτιώσει τη ρητορική του για να αρχίσει να ανέρχεται δημοσκοπικά. Γι αυτά δεν μπορεί να πιέσουν δημόσια ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς αλλά μπορούν να συναντηθούν μυστικά για να χαράξουν από κοινού στρατηγικές και να ωφεληθούν από συνέργειες.

Άντε βρε παλιόπαιδα με τις κολακίες σας... κι εκεί που έλεγα να φύγω

Τέλος, πρέπει κι οι απλοί πολίτες να το καταλάβουν και να προσαρμόσουν το λόγο τους. Ας δουν το ΠΑΣΟΚ όπως είναι σήμερα: ένα κόμμα της αντιπολίτευσης με καλύτερα στοιχεία από το ΣΥΡΙΖΑ.

Είτε παίρνει το ΠΑΣΟΚ αυτές τις συμβουλές σοβαρά υπ'όψιν του, είτε κάθεται και συνεχίζει να βλέπει τις εξελίξεις να περνούν. Η αποφάσεις ανήκουν στο ίδιο.

Good luck and let us know how it goes. Έχετε κι άλλες ερωτήσεις; στείλτε μου μήνυμα ;)
giousef@gmail.com

Γιούσεφ

Ποιες εκλογές είναι οι σημαντικότερες;

Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει, οι σημαντικές εκλογές τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας δεν είναι οι εθνικές. Αυτές έρχονται χαμηλά στην κλίμακα καθοριστικότητας.

Αντίθετα, οι εσωκομματικές εκλογές είναι αυτές που καθόρισαν την τύχη αυτού του τόπου τα τελευταία χρόνια. Πάρτε παράδειγμα τη Βίβλο you godless sodomites! Ο Κύριος φανερώνεται στους εκλεκτούς του όταν αυτοί ακόμα είναι αφελή κουτορνήθια, όχι ανήμερα της μεγάλης μάχης, τυχαίο;!

Σκεφτείτε το λίγο: αν είχε βγει ο Βενιζέλος αντί για το Γιωργάκη το 2007, πόσο διαφορετική λέτε να ήταν η πορεία αυτής της χώρας; Ακριβώς... ίσως να είχαμε αποφύγει το δράμα που ζούμε σήμερα και θα διαρκέσει για δεκαετίες (ο Βενιζέλος ίσως να αδικείται σήμερα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία).

Ο Βενιζέλος λαμβάνει οδηγίες από το στρατηγό Γιωργάκη

Αν είχε βγει κανένα χούφταλο στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αντί για τον Τσίπρα το 2008, λέτε να ήταν το κόμμα αυτό σήμερα αξιωματική αντιπολίτευση; Πιθανότατα να μην είχε αναπτύξει τη δυναμική που έχει σήμερα.

Ένα τσαμπί μαϊντανό, μισό κιλό πατάτες και δυο κιλά φούντα
για το Συνέδριο

Αν είχε βγει η Ντόρα αντί για το Σαμαρά το 2009, πόσο διαφορετική λέτε να ήταν η χώρα σήμερα; Σίγουρα η ΝΔ δεν θα είχε ανακάμψει τόσο γρήγορα με αποτέλεσμα ίσως και να μην βρισκόταν στην εξουσία σήμερα. Πολύ πιθανό η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να είχε διατηρηθεί για πολύ περισσότερο, ίσως εξουσία σήμερα και να ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ.

Το Πόντσο της Ντόρας στο Έκτακτο Συνέδριο δεν έπεισε
για την καταλληλότητά της

Οι αρχηγοί κομμάτων με τη μια ή την άλλη βγαίνουν και πρωθυπουργοί. Οι εσωκομματικές είναι αυτές που καθορίζουν ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, όχι οι εθνικές. Γι αυτό λοιπόν, πριν κλείσουμε, σας παραθέτω τη νέα σειρά σημαντικότητας των εκλογών:

1 - Εσωκομματικές εκλογές.

2 - Ευρωεκλογές (ναι!) γιατί αυτές καθορίζουν την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη σύνθεση του Ευρωκοινοβουλίου που αποφασίζουν για σημαντικά πράγματα της καθημερινότητάς μας. Ταυτόχρονα, οι εκλογές αυτές στέλνουν μηνύματα στο εσωτερικό αλλά και το εξωτερικό μιας χώρας. Ξέρετε πολλές εκλογικές διαδικασίες που το καταφέρνουν αυτό μονομιάς;

3 - Εθνικές εκλογές (όπου φτωχός κι η μοίρα του δηλαδή).

4 - Αυτοδιοικητικές εκλογές (δήμοι και περιφέρειες) αναμφισβήτητα είναι πολύ βασικές αν και κρίνονται ολοσχερώς από τα κονδύλια που τους δίνουν οι κυβερνήσεις. Η μόνη ουσιαστική επίδραση που μπορούν να έχει το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι "αρνητικά," δηλαδή, να μπλοκάρουν έργα που θα μπορούσαν να γίνουν λόγω ασυνενοησίας με την κυβέρνηση, λόγω κόντρας ανάμεσα σε δήμους και περιφέρειες κλπ.

I rest my case
Γιούσεφ

Ποια βουλευτης κατηγορηθηκε πως εχει "τη χειροτερη συμπεριφορα βουλευτη απο το 1974"; ~ Το πολιτικόν

Ποια βουλευτης κατηγορηθηκε πως εχει "τη χειροτερη συμπεριφορα βουλευτη απο το 1974"; ~ Το πολιτικόν

Ο Ρόμνεϊ περιμένει ακόμα το θαύμα, αλλά βρήκε το δισκοπότηρο της ήττας

Οι Αμερικανικές εκλογές πλησιάζουν και όλα τα προγνωστικά ευνοούν όλο και περισσότερο τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα έναντι του Μιτ Ρόμνεϊ.

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ο μέσος όρος της δημοσκοπικης διαφοράς των δύο υποψηφίων έχει ξεπεράσει το 4%, ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα απέχει μόλις πέντε εκλέκτορες από το εθνικό όριο των 270 για να επενεκλεγεί.

Ενώ η διαφορά τους είχε μηδενιστεί μετά από το Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών, εκτοξεύτηκε και πάλι μετά το Συνέδριο των Δημοκρατικών (αν δεν είδατε την ομιλία του Μπιλ Κλίντον δεν ξέρετε τι θα πει βερίκοκο).

Ενώ, όμως, τα πράγματα έδειχναν να σταθεροποιούνται, έγινε αυτό:



Η δήλωση του Μιτ Ρόμνεϊ σχετικά με το 47% των Αμερικανών που δεν δέχονται να αναλάβουν την ευθύνη για τον εαυτό τους και απαιτούν να ζουν με κρατικά επιδόματα έστειλε την ηγετική εικόνα που προσπαθούσε να δημιουργήσει στα τάρταρα. Παράλληλα γέμισε το οπλοστάσιο επιχειρημάτων των Δημοκρατικών με μερικές βόμβες υδρογόνου.

Έτσι και αυτή η εκλογική μάχη απέκτησε το σύμβολό της, το κεντρικό γεγονός, δηλαδή, που θα θεωρηθεί στην ιστορία ως το στοιχείο που καθόρισε τις εκλογές.

Αντίστοιχα συμβολικά γεγονότα έχουν συμβεί και στο παρελθόν. Τo 1988 η ομάδα του Στηβ Ντουκάκις δημοσίευσε αυτή τη φωτογραφία με τον ίδιο πάνω σ'ενα τανκ προσπαθώντας να τονίσει το μαχητικό του χαρακτήρα του, με αποτέλεσμα όμως να τα κάνουν σαλάτα:

Ο Ταμτάκος στο στρατό

 Το παρουσιαστικό του και το ανάστημά του σε έκαναν να νιώθεις ρίγη με την σκέψη ότι αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να είναι αρχιστράτηγος των Αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Αστείος; ναι. Μαχητικός; όχι. Αποτέλεσμα; ο πατέρας Μπους επικράτησε κατά κράτος.

Το 1972, η επιλογή του Δημοκρατικού Μακγκόβερν στο πρόσωπο του Τόμας Ιγκελτον για υποψήφιο αντιπρόεδρο, ο οποίος μαθεύτηκε αργότερα ότι λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για κατάθλιψη, επίσης τον οδήγησε στην ήττα από τον Νίξον. Α ρε κακομοίρη Ινγκελτον, δεν έλεγες καλύτερα ότι τα έπαιρνες για να αντέξεις τον Μακγκόβερν; χειρότερο αποτέλεσμα από αυτό αποκλείεται να φέρνατε:

Fucking OWNED!

Τέλος, η επιλογή της Σάρα Πέιλιν ως υποψήφια αντιπρόεδρος (πάυση για γέλιο) ήταν αυτή που υποτίθεται ότι κατέστρεψε τον Τζον Μακέιν το 2008.

Ναι, κι όταν πας στο φεγγάρι, χέσε ψηλά κι αγνάντευε

Στην πραγματικότητα τίποτα από όλα αυτά δεν ήταν αρκετό για να γκρεμίσει τις πιθανότητες εκλογής ενός υποψηφίου. Ο συμβολισμός τους ήταν που είχε περισσότερη σημασία. Πολύ απλά, ο Μακγκόβερν και ο Ντουκάκις ήταν ακατάλληλοι για το ύψιστο αξίωμα, ο Μακέιν ήταν τέρμα γέρος και αντιμετώπιζε την κακή κληρονομιά του Μπους, ο Ρόμνεϊ δεν έχει καν το προφίλ ενός πολιτικού (ενώ οι μνήμες από την οχταετία Μπους είναι ακόμη νωπές). Απλώς γεγονότα σαν αυτά, κάνουν μια καλή δικαιολογία. Επιτρέπουν σ'έναν υποψήφιο να διηγείται στα εγγόνια του ότι η καμπάνια του παππού πήγαινε καλά, μέχρι που ένας κακός σύμβουλος τον οδήγησε σε μια λάθος επιλογή.

Κουραφέξαλα

Άντε και καλή ήττα Ρεπουμπλικανοί